تبليغاتX
و جهان حاکمی دارد خدا نام...
در خاطر منی...

در خاطر منی              با چلچراغ یاد تو نورانی ام هنوز

پنداشتی رفتی و یاد گذشته مرد؟

پنداشتی که یاد تو خاموش می شود؟

و آن عشق پایدار فراموش می شود؟

نه ای امید من!               دیوانه ی تو ام...

افسونگه منی...                 هرجا و هر زمان...            در خاطر منی...

+ نوشته شده در جمعه یازدهم مرداد 1387ساعت 15:3 توسط سپیده |
یاد خدا....

اگه یه وقت دلت گرفت گریه کن

اگه یه وقت شکست صبر کن

اگه یه وقت اسیر شد دعا کن

اگه یه وقت خواسته شد یاد خدا کن...

 

+ نوشته شده در پنجشنبه دهم مرداد 1387ساعت 17:8 توسط سپیده |
زندگی

زندگی را را قدر بدان

                      حرمتش نگه دار

                                       هیچ چیز ملکوتی تر و مقدس تر از ان نیست...

+ نوشته شده در پنجشنبه دهم مرداد 1387ساعت 17:3 توسط سپیده |
وداع
پل..آب..تو..عصر کنار رود خانه / یک جفت اردک..من..غروبی عاشقانه / آنجا کنار ایستگاه..هنگام رفتن / آن دم که دل با اشک می سازد ترانه / می بوسمت وقت وداع اما به ناچار / با نیشخندی تلخ و بغضی کودکانه / وقتی شتابان می روی..جا مانده ام من / تنهای تنها در سکوتی بی کرانه / بعد ار تو تنها گریه می آید سراغم / آن دم که می پوسد دلم در کنج خانه / چشمی به راه خواهم نهاد و چشم دیگر / سیراب خون و گریه های بی بهانه / تا آنکه باز آیی و بوسم مقدمت را / با اشک شوق و خنده های کودکانه.....  

                             (پیروز حاجیان)

                                                                   

+ نوشته شده در جمعه بیست و هشتم تیر 1387ساعت 16:16 توسط سپیده |
جوانی
بزرگی را گفتم که زندگی چند بخش است؟

گفت: دو بخش... کودکی و پیری.

گفتم: پس جوانی چه شد؟

گفت: با بی وفایی ساخت و با عاشقی سوخت و با جدایی مرد...

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387ساعت 17:52 توسط سپیده |
غرور..دروغ..عشق..
ای کاش خدا سه چیز را نمی آفرید:

غرور و دروغ و عشق را.... تا آدم ها از روی غرور به دروغ دم از عشق نمی زدند.

 

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387ساعت 17:47 توسط سپیده |
اعتراض...
من امشب باز امشب گرمیه دستاتو کم دارم...

من از عاشق شدن با دلهره با ترس بیزارم...

دلم می گیره وقتی تو می گی لایق نبودم من...

می گی دنیای من تنها شده تنها سفر کردن...

همیشه فاصله تلخه ولی امید همیشه باقی ست... 

نگو اسون خدا حافظ تحمل کن یه راهی است...

یه راهی که تو اون شاید پناه تازه ای باشه...

فقط باور کن امشب میشه بی خورشید فردا شه...

من امشب باز امشب با تو از عاشق شدن میگم...

من از اغاز تا پایان جنگ تن به تن می گم...

تو هم فردا به احساس غم و دلتنگی عادت کن...

اگه سخته نمی تونی. بگو راحت شکایت کن... 

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387ساعت 17:42 توسط سپیده |
می دونی وقتی خدا داشت بدرقه ات می کرد بهت چی گفت؟

- جایی که می ری مردمی داره که میشکننت. نکنه غصه بخوری من همه جا باهاتم تو تنها نیستی:

 تو وجودت عشق میذارم که بگذری.

قلب میذارم که ببخشی.

اشک می ذارم که همراهیت کنه و

مرگ میذارم که بدونی بر می گرذی پیش خودم.

+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم خرداد 1387ساعت 17:22 توسط سپیده |

قالب وبلاگ

free Template Blog

قالب وبلاگ رایگان

قالب بلاگفا